آقای شکری، یک بار دیگر به صحنه آمده و این بار با ادعای دستاوردسازی از پتروشیمی دهدشت. اما در این میان، سوالات بیپاسخی از خود باقی میماند. آیا واقعاً پیشرفتی در این پروژهها وجود دارد؟ و آیا از پولهایی که برای پروژه انتقال آب از رودخانه مارون بهدست آمده، بهدرستی استفاده شده است؟
در حالی که مسئولین به وعدهها و دستاوردهای خود ادامه میدهند، مردم باید به یاد داشته باشند که حقیقت معمولاً در پشت پردهها پنهان است. آیا این پروژهها تنها بهانهای برای توجیه ناکامیها هستند؟ آیا وعدههای آقای شکری در آیندهای نزدیک به ثمر خواهند نشست یا همچنان در وادی وعدهها و سخنان توخالی باقی خواهند ماند؟
